«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لَ] (اِخ) ابن عبدالرحمن. وی در زمان یزیدبن عبدالملک خلیفهء اموی میزیست. او به اتفاق جبهان بن محرز و النعمان السکسکی نزد ابن هبیره از صالح که مورد مؤاخذه بود ضمانت کردند ولی چون تضمین مالی از آنها خواستند حاضر نکردند و فردای آن روز صالح درگذشت. (از الوزراء و الکتاب ص36). وی از کتّاب خلفای اموی بوده است. (از عقدالفرید ج 4 ص255).