«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لَ] (اِخ) ابن ابی کریب بن قیس بن حجربن وهب بن ربیعه بن معاویه الاکرمین. ابن شاهین و طبری او را در شمار رجال خود آورده اند و ابن فتحون و ابوموسی او را استدراک کرده اند. (از الاصابه فی تمییز الصحابه).