جبوه

«لغت نامه دهخدا»

[جِبْ وَ] (ع اِ) آب فراهم آورده در حوض بجهت شتران. (منتهی الارب) (آنندراج). آب گردآمده در چاه. (مهذب الاسماء). || (مص) فراهم آوردن باج را. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر