جتاوب

«لغت نامه دهخدا»

[جُ وِ] (اِخ) موضعی است نزدیک مکهء معظمه. (از معجم البلدان) (منتهی الارب) :
فالهاوتان فکبکب فجتاوب
فالبوص فالافراع من اشقاب.
فضل بن عباس اللهبی (از معجم البلدان).