جترشت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ تَ شَ] (اِخ) نام نسک دوازدهم از نسکهای اوستا. معرب چیتره دات(1) داتیک است. مؤلف التنبیه و الاشراف چنین آرد: برخی از سوره های اوستا به فارسی نقل و ترجمه شده که مجوسان آنها را در نمازهای خود میخوانند از قبیل: اشتاذ و جترشت و آبانیشت و هادوخت و جز آنها. سورهء جترشت دربارهء مبدأ و منتهای جهان است. رجوع به امثال و حکم دهخدا ص1666 و مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی معین شود.
(1) - Citradat (Citradad).