«لغت نامه دهخدا»
[جَحْ حا] (اِخ) محمد بن عبدالله بن محمد بن ابی الوزیر التاجر، مکنی به ابوعبدالرحمان. از ابوحاتم رازی حدیث شنید و ابوعبدالله الحاکم از او حدیث استماع کرد. وی مردی صالح بود و در بیستم ماه رمضان بسال 341 ه . ق. در نودویک سالگی درگذشت. نسبت او به جحاف است که محله ای است در نیشابور. (از معجم البلدان).