«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِ) سوراخ دده و خزنده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). جُحْر. و رجوع به جُحْر شود. || فرج زن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء): اذا حاضت المرأه حرم الجحران؛ هنگامی که زن حایض شود فرج وی حرام است. رجوع به جحر شود. || جِ جحر. (از منتهی الارب).