«لغت نامه دهخدا»
[جَ جَ] (اِ صوت) صدای پی درپی زدن تیغ و شمشیر باشد بر چیزی. (برهان) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). صدای پی درپی زدن شمشیر. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی). چخاچخ. (از برهان) (آنندراج) (انجمن آراء). چکاچاک. چکاچک. چقاچاق. چقاچق. (حاشیهء برهان چ معین). || آواز هر دو چیز که بهم زنند. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی). در شوشتر آواز هموار از دو چیز چکاچک و چک چک بکسر و آواز بزرگ دو چیز را چقاچاق و چقاچق گویند و مأخذ همه لفظ جخاجخ است و به این مناسبت سنگی که در عاشورا جوانان و اطفال بهم زنند را چک چکی گویند. (لغت محلی شوشتر، نسخهء خطی).