«لغت نامه دهخدا»
[جُدد] (اِخ) نام آبی است در سرزمین بنی عبس. اخضربن هبیره بن عمروبن ضرار بر بنی عبس وارد شد و او را از آب منع کردند و وی این ابیات را گفت : اِذا ناقه شدّت برحل و نمرق لمدحه عبسیّ فآبت و کلتْ وجدنا بنی عبس خلا اسم ابیهم قبیله سوء حیث سارت و حلتْ و ما امرت بالخیر عمره طلقت رضاع و لا صامت و لاهی صلتْ فلو انها کانت لِقاحی اثیره لقد نهلتْ من ماء جد و علّتْ. (از معجم البلدان).