جدامی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع اِ) خرمائی است. (منتهی الارب). قسمی از خرما. (ناظم الاطباء). نوعی از نخل است بیمامه، که بمنزلهء نخل شهریز ببصره و نخل تبی به بحرین می باشد. (از ذیل اقرب الموارد). نوعی است از خرما (از لسان العرب) :
بذی حُبُکٍ مثل القُنیّ، تزینه
جدامِیّه من نخل خیبر دُلّخ.(از لسان).
- نخل جدامی؛ موقَر. (لسان). نخل موقر بفتح قاف بر خلاف قیاس و بکسرقاف قیاسی است. و بجهت شباهت نخل باردار به زن حامله فعل وقر بنخل اسناد داده شده است. (از لسان العرب).