جدعه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ عَ] (ع اِ) آن چیزی است که باقی میماند بعد از بریدن. (شرح قاموس). مترجم گوید، که جوهری نیز بطریق مصنف تفسیر کرده و ازهری و ابن عباد و غیر او گفته اند که «الجدعه موضع الجدع مِن المجدوع». (شرح قاموس). و رجوع به جَدَعَه شود.