جدل کردن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ کَ دَ] (مص مرکب)مباحثه نمودن. (ناظم الاطباء). یک و دو کردن. (یادداشت مؤلف). محاجه کردن. بحث کردن. جنگ کردن. منازعه نمودن. (ناظم الاطباء). خصومت و دشمنی کردن. جنگ و نزاع کردن :
حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او
ور بحق گفت جدل با سخن حق نکنیم.
حافظ.