جدور

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع مص) برآمدگی و آثار گزیدگی است در گردن خر. (از شرح قاموس). جدر بر آوردن خر. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). آبله برآوردن گردن خر. (از قطر المحیط). || (ع اِ) جمع جَدر، به معنی گیاه ریگی است. (از اقرب الموارد). و رجوع به جدر شود. || جمع جدر، در تمام معانی. (از لسان العرب). و در بیت زیر به معنی جانب است :
تسقی مَذانب قد طالتْ عصیفتُها
جدورها من أتیّ الماءمطموم.
لحیانی (از لسان العرب).
|| سزاوار. (مهذب الاسماء، نسخهء خطی). || زمین گود. مغاک. (یادداشت مؤلف).