جدی

«لغت نامه دهخدا»

[جُ دَ] (ع اِ) جُدَیّ. جَدی. و آن همان ستارهء معروف است که ریاضی دانان بجهت امتیاز بین آن و برج جدی آن را بضم جیم و فتح دال خوانند. (از غیاث اللغات). و آن مقدمترین و بزرگترین ستاره از بنات النعش صغری و دو ستارهء دیگر میان آن و نعش فاصله است. و آن را نجمه القطب نیز گویند و آن کوکبی است که بر طرف ذنب دب اصغر است و از دلائل قبله یکی او است که نزدیکترین کوکبی است بقطب شمالی. از کواکب مر صوده است و آن را مداری است بر گرد قطب بروج به حرکت خاص او، یعنی حرکت فلک کواکب ثابته و این از مدارات عرضی است و هرگز مختلف نشود بعد از این کوکب از قطب بروج :
پایش بسان دامن دیبای زرّبفت
دمش پر از هلال و جناحش پر از جدی.
منوچهری (دیوان ص 112).
همی برگشت گرد قطب جدی
چوگرد بابزن مرغ مسمن.منوچهری.