جدیله

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (اِخ) نام جایی است بر سر راه حاجیان بصره. جدیله در ابیات زیر بعقیدهء ابوالفرج نام جایی است و نام قبیله نیست :
و ما قربت بحیله منک دونی
بشی ء غیر ان دعیت بحیله
و ما للغوث عندک ان نسبنا
علینا فی القرابه من فضیله
و لکنا و ایاکم کثرنا
فصرنا فی المحل علی جدیله.
و ابوزیاد گوید: نام آبی است مر بنی وبربن الاضبط بن الکلاب را. (از معجم البلدان).