«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (اِخ) شاعری است بنام میرمؤمن از اهالی دارالمؤمنین کاشان. وی بشغل طبابت مشغول و به کسوت فقر ملتبس و خود او میگفته که چهار صد درویش و قلندر را بیشتر خدمت کرده ام. الحق او دارای صفات پسندیده بود و صحبتش مکرر اتفاق افتاد و اکثر اوقات از تلخی افیون کام شیرین داشت. از اوست : در مصر دلم یوسفی آسوده که هرگز یعقوب ندیده ست و زلیخا نشنیده ست. (از مجمع الفصحاء ج2 ص91) (از آتشکدهء آذر چ قدیم ص376).