جذیه

«لغت نامه دهخدا»

[جِ یَ] (ع اِ) بیخ درخت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اصل درخت. (اقرب الموارد) (قطر المحیط).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر