جراب

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (ع اِ) انبان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار) (غیاث اللغات) (مهذب الاسماء). توشه دان. (شرح قاموس) (از قطر المحیط). انبان و توشه دان. (آنندراج). || مطلق ظرف. (قطر المحیط). مطلق ظرف و جای گذاشتن چیزها. (شرح قاموس). خنور. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، جُرب و جُرُب و اَجرِبَه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (از شرح قاموس) :
نیک بنگر بروزنامهء خویش
در مپیمای خار و خس بجراب.ناصرخسرو.
زیست دانند با ستام و کمر
رفت دانند با عصا و جراب.مسعودسعد.
|| درون چاه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). از سر چاه تا آب. (مهذب الاسماء). درون چاه از بالا تا پایین. (از اقرب الموارد). یقال: أطوِجرابها بالحجاره و ما اصلب جرابها و انها لمستقیمه الجراب. (اقرب الموارد). || فراخی چاه. (آنندراج) (قطر المحیط). گشادگی چاه. (شرح قاموس). || وعاء و ظرف خصیتین. (شرح قاموس) (از ذیل اقرب الموارد) (قطر المحیط). غلاف خایه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). پوست خایه. (آنندراج). جَراب، که لغتی است در جِراب. (منتهی الارب) (شرح قاموس). || غلاف شمشیر. (اقرب الموارد). || جِ جَرِب، به معنی گرگین. (منتهی الارب). رجوع به جرب شود.