«لغت نامه دهخدا»
[جُ جِ] (ع ص، اِ) شتر بسیار بلندآواز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سخت و درشت آوازکننده از شتران. (شرح قاموس). || شتر بسیار آب خوار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بسیار آب نوش. (شرح قاموس). || آب باآواز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آب آوازکننده. (شرح قاموس). ماء جراجر؛ کثیرالجرجره. (از ذیل اقرب الموارد). || جوف. (ذیل اقرب الموارد).