جراحت نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[جِ حَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) زخم نهادن. (آنندراج). مجروح ساختن. زخم دار کردن :
جراحتها بود آن دم که آید در برم دلبر
اگر چه یارم از غمزه جراحتها نهد بر دل.
بدرچاچی (از آنندراج).