جرادتان

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (اِخ) نام دو مطربه است در عصر جاهلی که در مکه بودند یا نعمان را بودند. (از منتهی الارب) (از آنندراج). نام دو زن مطرب در مکه در زمان جاهلیت یا دو زن مطرب مر نعمان را. (ناظم الاطباء). دو زن سرودگوی بودند از برای نعمان بن منذر. (از شرح قاموس). دوزن مغنی بودند در مکه. (از اقرب الموارد). اول کسانی که در عرب به آوازخوانی پرداختند دو کنیز بودند مر قوم عاد را که آنان را «جرادتان» می گفتند. و هنگام کم بارانی به بیت زیر ترنّم میگردند:
الایاقیل ویحک قم فهینم
لعل الله یصبحنا غماماً.
(از عقدالفرید ج7 ص28).
و رجوع بقاموس الاعلام ترکی شود.