جراقه

«لغت نامه دهخدا»

[جُ قَ] (ع ص) مرد لاغر. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ذیل اقرب الموارد). هزیل. (اقرب الموارد). || (اِ) ما علیه جراقه لحم؛ نیست بر وی چیزی از گوشت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر