«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع اِ) اندرون گردن شتر. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). درون گردن. (بحر الجواهر). جران البعیر؛ پیش گردن شتر از مذبح تا منحر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، جُرُن، اَجْرِنَه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || مجازاً بمعنای ثبوت و استقرار است، چنانکه در جملهء زیر آمده است: «ضرب الاسلام بجرانه»؛ ای ثبت و استقر. (از اقرب الموارد).