«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ] (اِخ) دهی است به مغرب. (منتهی الارب). مخفف جُرَبَّه و جرب بتشدید باء نام دهی است بمغرب که در کتاب الفتوح ذکر آن بسیار آمده است در حدیث حنش آمده، که با رویفع بن ثابت در قریه ای بمغرب بنام جربه جنگیدیم سپس خطیبی از میان ما بپاخاست و گفت: ای مردم جز آنچه از رسول خدا(ص) شنیده ام چیزی نگویم تا آخر روایت. ابوعبید بکری گوید که جزیرهء جربه در نزدیک قابس واقع است و باغهای فراوان دارد و مردم آنجا موجب فساد در بر و بحر شوند و آنان از خوارج اند. (از معجم البلدان). در نخبه الدهر دمشقی جربه بکسر اول و فتح ثالث ضبط شده است. شاید یکی مصحف دیگری باشد. رجوع به این کلمه شود.