جربیاء

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (ع اِ) باد شمال یا سردی آن یا بادی که میان باد جنوب و صبا یا باد نکبا که میان شمال و دبور وزد. (منتهی الارب) (آنندراج). باد که میان باد شمال و دبور جهد. (مهذب الاسماء). شمال سرد. (اقرب الموارد). و عبارت «سئلت ابنه الخس مااشدّ البرد فقالت شمال جربیاء تحت غبّ سماء» به همین معنی است. (از اقرب الموارد). || مرد ضعیف. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || نام زمین هفتم چنانکه عربیاء نام آسمان هفتم است. (از اقرب الموارد).