جرج

«لغت نامه دهخدا»

[جَ رِ] (ع ص) بی آرام و جنبنده. (آنندراج). مضطرب و جنبان. (از متن اللغه): وشاح جرج؛ حمیل جنبان و فراخ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).