«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) حسین بن عبدالله بن حسین بن عبدالله بن محمد مکنی به ابوعبدالله. راوی بود. وی همه سال بزیارت کعبه میرفت و در سال 387 ه . ق. در مکه (کذا) از وی شنیده شد که نزدیک به پنجاه بار حج گزارده است و در همان جا زن و فرزند و دارایی داشت. او از ابوسعیدبن الاعرابی احمدبن محمد بن زیاد روایت کرد و به احتمال در سال 390 ه . ق. درگذشت. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص157).