«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) شقیق بن علی بن هودبن ابراهیم بن صالح مکنی به ابومطیع. قاضی و فقیه بود. او در ماه جمادی آخر سال 397 ه . ق. متصدی منصب قضا در جرجان شد و در ماه محرم سال 401 ه . ق. درگذشت. وی راوی نیز بود و از ابوالحسین بن هامان و نعیم بن عبدالملک روایت کرد. (از تاریخ جرجان ابوالقاسم سهمی ص191).