«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) محمد بن جعفربن عبدالکریم مکنی به ابوالفضل و معروف به خزاعی. راوی بود و از ابوبکر ضطیعی و حسن بن سعید مطوعی و ابوعلی بن حبش و ابوبکر شذائی و جماعت دیگر از قراء روایت کرد. وی به عراق و شام و مصر و فارس و اصفهان و خراسان سفر کرد و کتابی در قرائات تألیف کرد و بسال 408 ه . ق. در آمل درگذشت. (از تاریخ جرجان تألیف ابوالقاسم سهمی ص416).