«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (اِخ) محمد بن علی بن محمد بن علی ملقب به میر سیدشمس الدین پسر میر سیدشریف جرجانی. از علماء بنام قرن هشتم هجری بشمار است. قاضی نورالله شوشتری آرد: وی به حلیهء فیض سرمدی و زیور خلق محمدی آراسته بود. مولانا خضر حبلرودی که از تلامذهء اوست در خطبهء کتاب نهج المسترشدین بصحت عقیدهء او اِشعار داشته است و بالجمله چون خدمت میر از حبّ جاه عاری و منکر طریقهء دنیاداری بود در اظهار مذهب آباء و اجداد خودداری نمی کرد و همواره مذهب شیعه را نصرت و یاری مینمود. تألیفات او بدین قرار است: 1- شرح خطبهء متوسط شرح کافیه. 2- شرح هدایه در حکمت. 3- شرح ارشاد در نحو. 4- شرح فوائد غیاثیه. 5- حاشیه ای بر طوالع. 6- الغره و الدره ترجمهء عربی دو رسالهء کبری و صغری در علم منطق که اصل تألیف آن از پدر اوست. وی بسال هشتصد و سی و هشت ه . ق. درگذشت. (از مجالس المؤمنین ص249).