«لغت نامه دهخدا»
[جَ حُ تَ کَ دَ](مص مرکب) مخدوش ساختن عدالت گواه یا عادل شمردن او. || نسبت ضعف روایت به کسی دادن یا عادل شمردن او. || تصحیح کردن نوشته ای. اصلاح کردن کتابی از حیث الفاظ و معانی و فصاحت و بلاغت. (یادداشت مؤلف). || مجازاً؛ متناسب و جورکردن چیزها با یکدیگر. لیکن این ارادهء ثانوی و مجازی است چه جرح به معنی مخدوش کردن قوهء عدالت و تعدیل عادل شمردن کسی است. (یادداشت مؤلف).