جردبان

«لغت نامه دهخدا»

[جَ دَ] (معرب، ص، اِ) معرب گرده بان یعنی نگاهبان نان. (منتهی الارب) (از متن اللغه) (المعرب جوالیقی). نگاهبان گرده آن که دست بر سر طعام نهد تا کسی نخورد. (آنندراج) (از المعرب جوالیقی) :
اذاماکنت فی قوم شهاوی
فلاتجعل شمالک جردبانا(1).
فراء (از اقرب الموارد).
|| آنکه دست بر طعام نهد تا دیگری نخورد یا بدست راست خورد و بدست چپ منع کند. جُردَبان. جَردَبیّ. (از متن اللغه) (از منتهی الارب). یا آن که با دست راست نان خورد و با دست چپ دیگران را از خوردن منع کند. (از اقرب الموارد) (از المعرب جوالیقی) جُردَبان. جُردّبیّ. (از منتهی الارب) (از متن اللغه). جَردَبیل. (منتهی الارب). رجوع به کلمات مزبور شود. || طفیلی یعنی کسی که ناخوانده بضیافت آید. (از متن اللغه) (منتهی الارب).
(1) - این شعر را مؤلف بصورت و معنی دیگر ضبط کرده است. رجوع به جردبیل شود.