«لغت نامه دهخدا»
[جَ رِ دَ] (ع ص) تأنیث جرد است. (از منتهی الارب) (از متن اللغه). یقال: ارض جرده؛ زمین بی گیاه. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). رجوع به جرد شود.