جرذ

«لغت نامه دهخدا»

[جُ رَ] (ع اِ) کلاکموش. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). نوعی موش یا موش نر بزرگ. (از متن اللغه). ج، جُرذان. (متن اللغه) (ازمنتهی الارب) (از اقرب الموارد). یقال: تفرقت الجرذان بیته؛ ای قل الطعام عنده و نقیضه اکثرالله جرذان بیته؛ ای اکثر فیه الطعام. (از اقرب الموارد).