جرزیان

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) کسانی راگویند که در زمین یائو، ساکنند. اسم قبیله ای بود که زمینی را که در جنوب فلسطین و مصر واقع است در زمان شاؤل در میان خود و جشوریان قسمت کردند. (اول سموئیل 27: 8). لکن قول معتبر آن است که ایشان در اواسط زمین فلسطین ساکن بودند چنانکه از خود جرزیم معلوم میشود. (از قاموس کتاب مقدس).