جرشمه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ شَ مَ] (ع مص) به شدن از بیماری. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جَرشَبه. (از اقرب الموارد). || تیز نگریستن. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد از لسان) بَرشَمَه. (ذیل اقرب الموارد). || ناپسند نمودن روی کسی را. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).