جرعه یافتن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ عَ / عِ تَ] (مص مرکب)آشام بدست آوردن. جرعهء می طلبیدن :
خورشید خاک شد ز پی جرعه یافتن
آن دم که جام جام کشیدن بصبحگاه.
خاقانی.