جرم بخشای

«لغت نامه دهخدا»

[جُ بَ] (نف مرکب). بخشایندهء جرم. آنکه گناه و جرم کسی را عفو کند :
ببخش بارخدایا بفضل و رحمت خویش
که دردمندنوازی و جرم بخشایی.سعدی.