جرمقی

«لغت نامه دهخدا»

[جِ مِ] (اِخ) احمدبن اسحاق مکنی به ابوالعباس. فیلسوف و نویسنده و شاعر و مهندس بود. وی از دبیران امیرخلف بشمار می رفت و پس از امیرخلف احوال وی منقلب شد و مسافرتها کرد و در مراجعت بشهر خویش به نیشابور وارد شد و از برگزیده های اشعار وی ابیات زیر است:
رحلت و ذاهب عقلی ورأیی
لبعدک بادلی دان ورائی
اسیر اسیرالهوی ساورا
فعزمی امامی ورأیی ورائی.
و نیز از اوست:
انا من لست اعرف لی سواه
من الاقوام رکنا او ملاذا
اُحبک حب صب مستهام
و فی است ام الذی یقلیک هذا(1).
(از یتیمه الدهر ج4 ص237).
(1) - وزن مصراع آخر آن شکسته و نادرست است و یکی از کلمات «است» یا «امّ» زائد بنظر می رسد.