جرن

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (ع اِ) خرمنگاه. (منتهی الارب). خرمنگاه گندم که در آن گندم درو میشود. (از متن اللغه). یا اینکه بیدر خرمنگاه گندم و جرن خرمنگاه خرماست. (از متن اللغه). جرین. (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || جای خرما خشک کردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). ثعالبی در فقه اللغه گوید: بیدر جای خرمن گندم و جرین جای خرمن مویز و مربد جای خرمن خرما است. (از اقرب الموارد).