«لغت نامه دهخدا»
[جِرْوْ] (ع اِ) بچه سباع چون سگ و گرگ وخرس و شیر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). جَرو. جُرو. در تمام معانی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (از متن اللغه). رجوع بکلمات مزبور شود.