جریر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) ابن عثمان. از مردم مدینه بود. ابوعمر و نیز کشی در رجال الشیعه او را از روات جعفر صادق (ع) شمرده اند. همو گوید: جریر فقیهی صالح و از همهء مردم به علم مواریث آشناتر بود. رجوع به لسان المیزان ج 2 شود.