جریمت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ] (ع اِ) جریمه. گناه : مثال داد تا کنیزک را که جریمت و تهمت به شاهزاده اضافت کرده بود و به جنایت و بی دیانتی منسوب گردانیده، فضیحت و رسوای خلق گردانند. (سندبادنامه ص 322).رجوع به جریمه شود.