جزء

«لغت نامه دهخدا»

[جَزْءْ] (اِخ) ابن ضرار. یکی از سه پسر ضرار بود که هر سه تن شاعر بودند، گویند: وقتی ضرار درگذشت سه پسر بنامهای: شماخ و مزرد و جزء از خود بجا گذاشت. مادر آنان که ام اوس نام داشت خواست تا با مردی بنام اوس که شاعر بود ازدواج کند. روزی که برای خواستگاری بنزد امّاوس رفته بود فرزندان وی یک یک سررسیدند و هر کدام مصراع شعری بدینسان سرودند، اول شماخ آمد و چنین گفت:
ام اویس نکحت اویسا
پس از او مزرد گفت:
اعجبها حزاره و کیسا
و آنگاه جزء گفت:
اصدق منها لجبه و تیسا.
(از البیان و التبیین ج 3 ص 243).