«لغت نامه دهخدا»
[جَ ءِ] (اِخ) محمد بن محمد بن عبدالرحمان بن محمد الطیب بن عبدالقادربن ابی القاسم محمد بن سیدی ابراهیم غول سلامی ابراهیمی هاملی. او راست: 1 - ارجوزه فی الاسماء المحمدیه الشریفه. 2 - بدیعیه. که در آن شیخ خود، محمد بن ابی القاسم را مدح کرده است. 3 - الحدیقه المزخرفه علی القهوه المرتشفه. 4 - دره عقدالجید فی عقائد علم التوحید. 5 - الزهره المقتطفه. منظومه ای است دربارهء جمل نحوی. 6 - سلم الوصول الی علم الاصول فی نظم الورقات لامام الحرمین. 7 - شرح البدیعیه. شرح کتاب البدیعیه است که در بالا ذکر شد. 8 - شرح سلم الوصول. 9 - شرح صلوات ابن المشیش. 10 - شرح عقیده التلمسانی للشیخ شعیب. 11 - العقیده الفریده. منظومه ای است در توحید. 12 - فوزالغانم. شرحی است بر قصیدهء امام محمد بن قاسم در توسل به اسماء الله حسنی. 13 - القهوه المرتشفه فی شرح الزهره المقتطفه. 14 - المشرب الراوی علی منظومه الشبراوی. این کتاب در نحو است. 15 - مقامه المناظره بین العلم و الجهل. 16 - الموجز المفید فی شرح دره عقدالجید. 17 - نظم الخصائص النبویه. (از اسماء المؤلفین ج 2 ص 399).