«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) موضعی است به بادیه و وصف آن در شعری که صاغانی نقل کرده آمده است. (از تاج العروس) (منتهی الارب). در ابیات زیر ذکر این موضع آمده است : سرت بی فتلاءالذراعین حره الی ضوء نار بین فرده فالجزر سرت ما سرت من لیلها ثم عرست الی کلفی لایضیف و لایقری. اسماء بنت مطرف (از معجم البلدان).