ابودغفاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ع ص مرکب) یا ابودعفاء. احمق. و ابن برّی از ابن حمزه و او از ابوریاش آرد که ابودغفاء به معنی محمق است چنانکه ابولیلی. و این شعر ابن احمر را شاهد آورده است:
یُدَنّس عرضه لینال عرضی
ابادعفاء ولّدها فقارا.