«لغت نامه دهخدا»
[جَ کَ دَ] (مص مرکب) نیت استوار کردن. قطع کردن. دل نهادن بر : عزم کردم و نیت جزم که بقیت عمر فرش هوس درنوردم. (گلستان). رجوع به جزم شود.
