جزوری

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (اِخ) لقب قیله دختر عامربن مالک بن مصطلق بن سعدبن خزاعه. وی از جهت بزرگ تنی ملقب به جزوری شد. او مادر اسدبن هاشم بن عبدمناف و جدهء مادری فرزندان ابوطالب بن عبدالمطلب بود، زیرا مادر آنها فاطمهء بنت اسد بود و هر کس که به وی منتسب باشد او را جزوری گویند. (از لباب الانساب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر