«لغت نامه دهخدا»
[جَ رَ یِ ؟] (اِخ) اندر دریای اعظم بر خط استواست بر میانهء آبادانی جهان، طول او از مشرق تا مغرب نود درجه است و زیجها و رصدها و جای کواکب سیاره و ثابتات بدین جزیره راست کرده اند اندر زیجهای قدیم و این جزیره را استوا اللیل والنهار خوانند. (از حدود العالم چ دانشگاه ص 20).